خاطرات به نقل از حضرت آقای امجد
خاطره اول:
مرحوم حاج شیخ علی قمی که بعدها معروف به شیخ علی زاهد* شد از جهت تأکید به مستحبات بعد از تناول غذا در پیش همه حضار مجلس دراز می کشیده است. مرحوم حاج سیدابوالحسن اصفهانی (رض) مرجع کل شیعه فرموده بود: اگر قدرت داشتم شلاق اش می زدم... ( این کارها یعنی چه ؟)
[مطالب داخل پرانتز از راقم سطور است]


1- روزی در اینترنت مشغول سیر آفاق وانفس !! بودیم که رسیدیم به سایت http://www.mtb.ir وبه خاطرات زیبائی از حضرت آیة الله العظمی بهجت متع الله المسلمین بطول بقائه از بزرگان و خوبان روزگار برخوردیم برخی از آن ها را برای آقای امجد خواندیم منجمله به خاطره ای از مرحوم حاج شیخ مرتضی طالقانی (که از اعاظم عرفا واخلاقیون بوده) رسیدیم ذیل عنوان " حفظ سنت " . حضرت آقای امجد پس از comment شفاهی برخی از حضار و سؤالاتی که در ذهن شان خلجان می کرد به نقل خاطره فوق الذکر ( برسبیل تداعی ) پرداختند وبعداز مدتی (ظاهراً پس از ادای نماز ظهر ) فرمودند: به ظن قوی آن خاطره ( حفظ سنت) مربوط به حاج شیخ علی زاهد بوده است ومرحوم حاج شیخ مرتضی طالقانی عارف بوده به ایشان نمی خورد چنین کاری کرده باشد.

* شیخ علی قمی خیلی مرتب لباس می پوشیده وعمامه بزرگی بر سر می گذاشته و خیلی موقر می گشته است . روزی در جلوی صحن امیرالمؤمنین (ع) در نجف با مرحوم آخوند ملا حسینقلی همدانی با چنین هیئت و وقاری مواجه می شود ملا حسینقلی عتاب آمیز به وی می فرماید : تو علی هستی و این هم ( اشاره به حرم امیرالمؤمنین )علی بود!؟ (این چه وضعی است؟ ) از همانجا آن چنان انقلاب حالی در شیخ علی رخ می دهد که همه آن تعینات را به کناری زده وکرباس پوش وساده زیست می شود . شیخ علی جدید از این رو به شیخ علی زاهد معروف می شود .

خاطره دوم :
درباره حاج شیخ علی زاهد به نقل از حضرت آقای امجد :
وقتی فرزند روحانی مرحوم آقا سیدابوالحسن اصفهانی را در حال نماز سربریدند ، بگیر بگیر می شود هرچند آقا سید ابوالحسن فوری موضوع را جمع کرد وگفت : " چیزی نشده است یکی از فرزندانم سر یکی دیگر را بریده است" و ایشان عفو کرد تا مبادا حکومت وقت عراق از موضوع سوء استفاد کند و خون و عرض بیگناهی یا بیگناهانی ریخته شود مرحوم آقای بهلول نقل می کرد آقا سیدابوالحسن نماز دوم را ادامه داد ( قتل در بین الصلاتین رخ داده بود ) بدون آنکه ذره ای لهجه اش تغییر کند (کأن لم یکن شیئاً مذکوراً )
قاتل ، شیخ علی قمی نامی بوده است در آن بگیر و بگیر مأموران حکومت جلوی شیخ علی زاهد را می گیرند ومی پرسند اسمت چیه ؟ می گوید: شیخ علی خر راهش را باز می کنند می رود ( اگر می گفت قمی درآن شیر تو شیر اوضاع دچار مشکل می شد تا بیاید ثابت کند میان قمی زاهد با قمی قاتل تفاوت از زمین تا آسمان است از دست ماموران کور وکر و لال حکومت حالا حالا خلاصی نمی یافت )
[مطالب داخل پرانتز از راقم سطور است]
* منظور آقای امجد از نقل این خاطره با یک کرشمه دو کار و بلکه چند کار بوده است هم عظمت مرجعیت کل شیعه را می رساند ( العفو عند المقدره من شیم الکرام ) هم حریّت وبی تعیّنی شیخ علی زاهد را می رساند که با یک عتاب موجز مرحوم حسینقلی همدانی اینچنین تغییر وضعیتی در وی ایجاد می شود و...
ایشان (آقای امجد) بر سبیل تداعی دو مطلب دیگر را حول خاطره شیخ علی زاهد نقل کردند
1 - از مرحوم آقای زاهد پرسیده بودند مگر شیخ به تو چه گفت ( که اینطور شدی ) ؟ گفت : هیچی خواست آدم بشوم که نشدم .
2 - مرحوم آقای بهاءالدینی (قدس سره ) می فرمود : بعضی ها (از هم لباس ها ) در قم می گفتند: شیخ علی قمی قاتل ( قاتل فرزند آقا سیدابوالحسن ) قمی نبوده اگر قمی بود خود آقا را می کشت !

مطالب مرتبط: زنده نگه داشتن سنت